sobota, kwietnia 19, 2014

Chirurgia stomatologiczna

Jeżeli wszedłeś na tę podstronę to znaczy albo masz problemy z ósemkami, albo jesteś przeświadczony, że nie da się uratować zęba, bo jest tak popsuty, wydaje Ci się, że trzeba usunąć zęba.

 

JESTEŚ W BŁĘDZIE

 

 

JEŻELI CHCESZ komfortowo JEŚĆ, NIE CHCESZ NOSIĆ PROTEZ ZĘBOWYCH, NIE MIEĆ CHORÓB UKŁADU POKARMOWEGO A NAWET TWÓJ DENTYSTA MÓWI USUŃ - NIE RÓB TEGO

 

ZGŁOŚ SIĘ NA BEZPŁATNĄ WIZYTĘ(w tym zdjęcie rtg), POMOŻEMY A NASTĘPNIE URATUJEMY CI ZĘBA.

 

LEPIEJ MIEĆ SWOJEGO ZĘBA NIŻ UZUPEŁNIE PROTETYCZNE TYPU MOST CZY IMPLANT A CENA BĘDZIE NA PEWNO NIŻSZA.

 

DZISIEJSZA STOMATOLOGIA POZWALA W WIĘKSZOŚCI PRZYPADKÓW URATOWAĆ ZĘBA.

 

DAJEMY GWARANCJĘ NA SWOJĄ PRACE A W RAZIE JAKIEGOŚ NIEPOWODZENIA ZWROT KOSZTÓW LECZENIA.

 

 


Chirurgia stomatologiczna dotyczy wszystkich krwawych zabiegów, które wykonuje się w jamie ustnej w celu likwidacji stanów zapalanych i poprawy warunków anatomicznych kości szczęk i tkanek miękkich.
Do chirurgii zaliczamy:
Chirurgia twarda - usuwanie zębów( ekstrakcje), ciecie zębów (hemisekcje, resekcje ), korekta pobrzeży kostnych czy wreszcie implanty .
Chirurgia miękka - zabiegi zaawansowanej periodontologii (kiretaże i zabiegi płatowe ), zabiegi korekcyjne dziąseł i plastyka błon śluzowych.Usuwanie torbieli, cyst i zawiązków

Chirurgia odtwórcza ( odbudowa warunków anatomicznych): podniesienie dna zatok, augmentacja kości,zamykanie ubytków kostnych w tym i rozszczepów , repozycja nerwu.
Chirurgia urazowa - po wypadkach transpozycja zębów, szanowanie i stabilizacja zębów i kości

Nie wyrznięte zęby mądrości


Ósemki zwane zębami mądrości są trzecimi trzonowcami wyrzynającymi się najczęściej pomiędzy 17 a 25 rokiem życia. Czasami proces wyrzynania nie przebiega właściwie, ząb wyrzyna się częściowo w niekorzystnym położeniu lub pozostaje nie wyrznięty (w położeniu prawidłowym lub nie)

Znacznie częściej niż inne zęby ulegają infekcjom i próchnicy, nie wyrznięte natomiast często są przyczyną tworzenia torbieli. Twój dentysta monitorując stan uzębienia podczas regularnych wizyt określi czy istnieje odpowiednia ilość miejsca dla ósemek lub czy wskazane będzie ich usunięcie.

Wskazania do usunięcia ósemek

Najczęściej zęby mądrości powodują problemy kiedy są wyrznięte częściowo. Powodami, które zmuszają do usunięcia ósemek są:

  • próchnica - ślina, bakterie, cząstki pokarmowe gromadzące się wokół korony nie wyrzniętej ósemki powodują jej próchnicę. Zachowawcze leczenie próchnicy ósemek jest bardzo trudne i obarczone dużym odsetkiem nawrotów. Naturalnym następstwem rozwijającego się procesu próchniczego jest ból i infekcja.
  • zapalenie dziąsła - pod dziąsłem wokół korony częściowo wyrzniętej gromadzą się resztki pokarmowe, bakterie. Powodują one miejscowy stan zapalny, któremu może towarzyszyć: cuchnący oddech, ból, obrzęk, szczękościsk (niemożność pełnego rozwarcia szczęk). Infekcja może rozprzestrzeniać się i obejmować policzek oraz szyję.
  • wskazania ortodontyczne - u wielu nastolatków leczenie ortodontyczne musi być przedłużone, zęby mądrości mogą przesuwać pozostałe podczas procesu wyrzynania i pogarszać wynik leczenia ortodontycznego.
  • protetyczne - pacjenci, którym należy wykonać protezę powinni mieć niektóre ósemki usunięte. Jeśli ząb mądrości wyrznie się pod protezą, spowoduje on podrażnienie, po jego usunięciu zmiana kształtu dziąsła zmusza lekarza do podścielenia dotychczasowej protezy lub wykonania nowej.
  • tworzenie torbieli - torbiel (cysta) może rozwijać się z tkanek miękkich otaczających nie wyrzniętą ósemkę. Cysta wzrastając powoduje destrukcję struktury kości, powiększanie żuchwy, przemieszczanie lub uszkodzenie sąsiednich zębów. Usunięcie ósemek i torbieli jest konieczne by zatrzymać dalszą utratę kości. Rzadko w torbieli może powstać guz lub dojść do złamania patologicznego żuchwy, gdy cysta urośnie bardzo duża.


Zdecydowana większość nie wyrzniętych zębów mądrości pozostawionych na miejscu spowoduje problem (zwłaszcza w żuchwie). Komplikacje pojawiają się zazwyczaj nagle, w najmniej korzystnym momencie.

Obecnie specjaliści zalecają usuwanie ósemek pomiędzy 14 a 22 rokiem życia, nawet jeśli nie powodują one problemów. Zabieg chirurgiczny jest technicznie łatwiejszy, a pacjenci szybciej zdrowieją kiedy są młodsi.

Jest to względnie mały zabieg dla dwudziestolatka, który staje się dość trudnym u czterdziestolatka. Także ryzyko powikłań rośnie z wiekiem, a proces gojenia jest wolniejszy.

Wyjazdy za granicę, podróże do miejsc o utrudnionej lub niedostępnej opiece stomatologicznej.

Jeśli wybierasz się do miejsc gdzie specjalistyczna opieka dentystyczna jest nieosiągalna lub bardzo kosztowna i masz nie wyrznięte ósemki, rozsądnym może okazać się ich wcześniejsze usunięcie. W miejscach przypadkowych narażasz się na dodatkowe zagrożenia: wysokie koszty leczenia, konieczność zmiany planów wyjazdu, wykonanie zabiegu w warunkach nie sterylnych i zakażenia wirusami zapalenia wątroby (tak zwanej żółtaczki wszczepiennej) lub HIV.

Usuwanie zębów


Ekstrakcja czyli usuwanie zębów to zabieg chirurgiczny stosunkowo prosty i najczęściej wykonywany w gabinetach stomatologicznych.
Istotą tego zabiegu jest przerwanie ciągłości włókien ozębnej łączącej ząb z kością i wyjęcie go z zębodołu.

Pozornie prosta procedura medyczna potrafi jednak stwarzać wiele problemów, których źródłem może być zarówno budowa anatomiczna zęba jak też niewłaściwa technika zabiegu.

Przystępując do usunięcia zęba należy ustalić wskazania i ewentualne przeciwwskazania do wykonania zabiegu.
Trzeba pamiętać, że każda ekstrakcja jest postępowaniem chirurgicznym, w trakcie którego lub po którym mogą wystąpić powikłania ogólne i miejscowe.
Wskazania do usunięcia zęba

  1. Wskazania do usunięcia zęba wynikające z chorób tkanek zęba:

    • zęby zniszczone w stopniu uniemożliwiającym odbudowę zachowawczą;

    • zapalenie miazgi zębów ósmych;

    • martwica i zgorzel miazgi zębów wielokorzeniowych przy braku możliwości leczenia endodontycznego (niedrożność kanałów, kanały zakrzywione);

    • zęby mleczne ze zgorzelą miazgi.

  2. Wskazania protetyczne:

    • zęby ustawione poza łukiem (jeśli nie wchodzi w grę leczenie ortodontyczne);

    • pojedynczy ząb w szczęce.

  3. Wskazania ortodontyczne:

    • ekstrakcje zdrowych zębów np.: czwórek w celu stworzenia miejsca dla zębów ustawionych poza łukiem szczególnie przednich;

    • usunięcie zawiązków zębów ósmych przy stłoczeniu zębów i przodożuchwiu.

  4. Wskazania periodontologiczne:

    • III° rozchwiania zęba wg Entina (ząb ruchomy w kierunku przednio - tylnym, przyśrodkowo - bocznym oraz pionowo wzdłuż swojej długiej osi);

    • nawrotowe ropnie przyzębne nie poddające się leczeniu zachowawczemu.

  5. Wskazania chirurgiczne:

    • zęby wielokorzeniowe ze zmianami okołowierzchołkowymi oraz zęby jednokorzeniowe przy braku możliwości leczenia zachowawczego lub przeciwwskazaniach do resekcji wierzchołka;

    • zęby zatrzymane, które są przyczyną dolegliwości bólowych lub przemieszczają zęby sąsiednie;

    • utrudnione wyrzynanie zębów ósmych nie rokujących prawidłowego ustawienia w łuku;

    • złamanie korony zęba poniżej brzegu kości uniemożliwiające odbudowę protetyczną;

    • skośne lub podłużne złamanie korzenia zęba;

    • złamanie zęba wielokorzeniowego;

    • zęby zgorzelinowe tkwiące w szczelinie złamania kości;

    • zęby zdrowe uniemożliwiające prawidłowe ustawienie odłamów złamania kości szczęk.

  6. Wskazania z przyczyn jatrogennych:

    • zęby z perforacją kanału korzeniowego lub dna komory;

    • złamane narzędzia podczas leczenia kanałowego, które przekraczają otwór wierzchołkowy i wywołują odczyn zapalny okolicznych tkanek (przy braku możliwości wykonania resekcji wierzchołka).

  7. Wskazania doraźne:

    • choroby zębów i przyzębia u obłożnie chorych i chorych psychicznie;

    • zęby z chorobami tkanek twardych i przyzębia w polu napromieniania przed planowaną radioterapią.

  8. Wskazania ogólnoustrojowe: (dotyczą zębów martwych, zgorzelinowych, ze zmianami okołowierzchołkowymi, leczonych kanałowo. Ekstrakcje wykonywane są w tych przypadkach w okresie remisji choroby):

    • choroba reumatyczna;

    • zapalenie wsierdzia i mięśnia sercowego;

    • kłębuszkowe zapalenie nerek;

    • zapalenie nerwu wzrokowego i tkanek gałki ocznej;

    • choroby alergiczne;

    • choroby skóry.


Przeciwwskazania do ekstrakcji zęba.

Wiele osób uważa usunięcie zęba za zabieg prosty, nie zagrażający ich zdrowiu. Jest to jednak pogląd błędny.

Występują określone sytuacje, w których nie można w ogóle usuwać zęba (przeciwwskazania bezwzględne) lub wymagane jest wcześniejsze przygotowanie pacjenta do zabiegu (przeciwwskazania względne).

Przeszkodą do wykonania zabiegu może być zarówno stan miejscowy (proces toczący się w sąsiedztwie zęba), jak też ogólnoustrojowy.

  1. Przeciwwskazania bezwzględne:

    • ząb tkwiący w guzie nowotworowym lub w jego sąsiedztwie;

    • ząb tkwiący w naczyniaku krwionośnym.

  2. Przeciwwskazania względne:

    1. Miejscowe:

      • szczękościsk;

      • wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej;

      • zęby znajdujące się polu napromieniania;

      • opryszczka.

    2. Ogólnoustrojowe:

      • ostre i przewlekłe białaczki;

      • skazy osoczowe (hemofilia typa A, B, C, choroba von Willebranda);

      • skazy płytkowe (trombocytopenia, trombocytopatie);

      • niedokrwistość niedobarwliwa;

      • choroby serca i naczyń (przebyty zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, stany po operacjach kardiochirurgicznych, zaburzenia rytmu serca);

      • nadciśnienie;

      • schorzenia wątroby;

      • choroby nerek;

      • nadczynność tarczycy;

      • miesiączka;

      • ciąża;

      • odczyny popromienne;

      • padaczka, choroby psychiczne;

      • cukrzyca;

      • choroby zakaźne.

W przypadku chorób ogólnoustrojowych często wymagana jest konsultacja internistyczna (hematologiczna, kardiologiczna, diabetologiczna, itp.), a nie rzadko usunięcia zęba dokonuje się w warunkach szpitalnych.
Postępowanie po ekstrakcji.

  • Bezpośrednio po usunięciu zęba bezwzględnie należy utrzymać okolicę po ekstrakcji w czystości.
  • Suchą sterylną gazę należy zagryźć przez okres 30–45 minut w celu ograniczenia krwawienia w czasie, gdy dochodzi do krzepnięcia krwi.
  • Przez kolejne 24 godziny nie należy palić, intensywnie przepłukiwać jamy ustnej ani czyścić zębów w pobliżu miejsca ekstrakcji. W przypadku dolegliwości bólowych i dyskomfortu można zażyć lek przeciwbólowy lub przyłożyć do twarzy woreczek z lodem na okres do 15 minut.
  • Należy ograniczyć wysiłek i picie gorących płynów.
  • W przypadku przedłużającego się lub znacznie nasilonego bólu, krwawienia lub gorączki należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem stomatologiem.

 

Zapalenie zębodołu



Poekstrakcyjne zapalenie kości zębodołu (nazywane też pustym czy suchym zębodołem) jest powikłaniem gojenia się rany po usuniętym zębie.

Występuje u około 2-4% populacji.

Powodów pojawienia się tej dosyć przykrej dla pacjenta dolegliwości jest kilka. Najczęściej dochodzi do zniszczenia (rozpłynięcia się) skrzepu krwi, który jest naturalnym opatrunkiem rany poekstrakcyjnej, na skutek rozwijającego się stanu zapalnego w obrębie kości zębodołu.

Hemisekcja


Celem zabiegu jest usunięcie korzenia zęba wielokorzeniowego wraz z odpowiadającą częścią koronową.

Zabieg ten wykonuje się w zębach trzonowych dolnych i przedtrzonowych wielokorzeniowych. Oddzielony fragment zęba usuwa się. Dzięki temu prostemu zabiegowi istnieje możliwość zachowania fragmentu zęba, który spełni rolę zęba filarowego przy odbudowie protetycznej.

Nie wykonując takiego zabiegu ząb należałoby usunąć, gdyż zmiany zapalne przy wierzchołku jednego z korzeni to potencjalne źródło zakażenia dla organizmu.
Wskazania

  • próchnica głęboka drążąca w kierunku rozwidlenia korzeni;
  • zmiany zapalne w obrębie korzenia niedostępnego dla narzędzi kanałowych;
  • perforacja kanału lub złamane narzędzie w kanale;
  • duży zanik kości szczęk w obrębie jednego korzenia zęba;
  • głęboka kieszonka kostna;
  • pionowe złamanie korzenia lub korony.


Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Za pomocą wiertła lekarz przecina ząb i następnie usuwa odciętą część. Po opracowaniu zębodołu zaszywa ranę.
Resekcja wierzchołka korzenia zęba

Niejednokrotnie lekarz oglądając zdjęcie radiologiczne informuje pacjenta o konieczności usunięcia zęba. Decyzje taką podejmuje, kierując się stanem tkanek okołowierzchołkowych takiego zęba.

Na zdjęciu RTG w okolicy wierzchołka widoczne jest kuliste rozrzedzenie struktury kostnej, które charakteryzuje się zacienieniem tej okolicy. Niewielkie zmiany zapalne tej okolicy można z powodzeniem wyleczyć stosując tradycyjne leczenie kanałowe. Jednak leczenie takie z pewnością będzie długotrwałe.

Natomiast rozrzedzenia sięgające 10 mm średnicy i większe są trudne do leczenia zachowawczego. W takich przypadkach lekarz stomatolog może odciąć wierzchołek korzenia wraz z patologicznymi zmianami zapalnymi. Zabieg taki nazywa się resekcją wierzchołka korzenia i jest coraz częściej stosowanym rozwiązaniem przy trudnościach w leczeniu zachowawczym. Resekcję wykonuje się głównie w zębach jednokorzeniowych.


Odcięcie wierzchołka korzenia za pomocą wiertła.
Technika jest stosunkowo prosta. Cały zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Lekarz nacina śluzówkę w okolicy wierzchołka korzenia, wycina okienko kostne i wiertłem resekuje zmieniony chorobowo wierzchołek korzenia. Następnie wykonuje szczelne wypełnienie kanału korzeniowego materiałami biokompatybilnymi. Ranę zaszywa się i pozostawia do zagojenia.

Otwór po wyciętym okienku kostnym i usuniętym wierzchołku korzenia można uzupełnić preparatami kościozastępczymi, które w znacznej mierze przyśpieszają gojenie się kości. Wadą tych materiałów jest ich zbyt wysoki koszt.

Ze względu na chirurgiczną ingerencję, po zabiegu mogą pojawić się typowe objawy, tj: obrzęk okolicy operowanej, ból, czy zaczerwienienie. Poprzez okłady z lodu, płynu Burowa, czy zażycie tabletki przeciwbólowej możemy wyeliminować te nieprzyjemne dolegliwości. Rana pozabiegowa goi się szybko i w ciągu kilku dni jesteśmy zupełnie zdrowi.
Wskazania do resekcji wierzchołka korzenia zęba.

  • przewlekłe zapalenia tkanek okołowierzchołkowych (ziarniniaki, torbiele korzeniowe);rudności w leczeniu zachowawczym (zakrzywiony, zwężony kanał korzeniowy);
  • nieprawidłowości patologiczne (zębiniaki);
  • błędy jatrogenne, czyli błędy lekarza (perforacje ściany kanału, złamanie narzędzia kanałowego).


Przeciwwskazania do resekcji wierzchołka korzenia zęba

  • zęby mleczne;
  • zęby nieprawidłowo ustawione w łuku;
  • ostry stan zapalny zęba;
  • stany zapalne jamy ustnej i gardła;
  • stany wirusowe (opryszczka wargi);
  • kobiety w I trymestrze ciąży.

Gabinet czynny

Poniedziałek - Piątek

9.00 - 19.00

sobota po wcześniejszym umówieniu.

Kontakt.

tel. 76 832 26 88
kom. 602 259 319
e-mail: grzeniu@vp.pl

ul. Przemysława Głogowskiego 4
67-200 Głogów

Dojazd